Dyżur w konfesjonale
- każdy ochrzczony katolik ma prawo przystąpić do tego sakramentu, Przykazania Kościelne wymagają spowiedzi minimum raz w roku, w Okresie Wielkanocnym
- ok. 30 min. przed każdą Mszą Świętą
- I piątek miesiąca rano przed Mszami, wieczorem od 17:30 do 18:00
- w ramach rekolekcji, w wyznaczony dzień, księża z dekanatu
- Spowiedź generalna lub w domu chorego po ustaleniu z księdzem osobiście lub telefonicznie
- Prosimy przygotować się do spowiedzi wykonując rachunek sumienia. Poniżej znajdziesz propozycje dla dorosłych oraz dzieci i młodzieży.
Rachunek sumienia dla dorosłych
Zatrzymaj się. Bóg nie pyta tylko o Twoje grzechy. Pyta również o Twoje serce.
Spowiedź nie jest spotkaniem człowieka z listą jego porażek. Jest spotkaniem grzesznika z Bogiem, który nigdy nie przestał go kochać. Zanim zaczniesz szukać swoich grzechów, przypomnij sobie, że jesteś kochany. Nie przychodzisz do Boga po to, aby zasłużyć na Jego miłość, ale dlatego, że tej miłości potrzebujesz. Nie pytaj jedynie: „Co złego zrobiłem?”. Zapytaj również: „Jakiego dobra zabrakło przeze mnie w świecie?”.
Modlitwa przed rachunkiem sumienia
Duchu Święty, przyjdź do mojego serca. Daj mi odwagę zobaczenia prawdy o sobie, bez usprawiedliwiania grzechu, ale również bez rozpaczy i lęku. Pokaż mi to, co oddaliło mnie od Boga, zraniło drugiego człowieka i zniszczyło pokój mojego serca. Naucz mnie żałować z miłości, a nie tylko ze strachu. Amen.
I. BÓG – Czy On naprawdę jest pierwszy?
„Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną”.
Czy Bóg jest obecny w moim codziennym życiu, czy przypominam sobie o Nim wyłącznie wtedy, gdy czegoś potrzebuję?
Czy znajduję czas na osobistą modlitwę, czy ciągle odkładam ją na później?
Czy świadomie i dobrowolnie zaniedbywałem niedzielną Mszę Świętą lub święta nakazane?
Czy uczestniczę w Eucharystii świadomie, czy tylko z przyzwyczajenia?
Czy ufam Bogu również wtedy, gdy nie rozumiem Jego planów?
Czy wstydzę się swojej wiary przed innymi?
Czy odrzucałem prawdy wiary lub świadomie trwałem w wątpliwościach, nie szukając odpowiedzi?
Czy szukałem pomocy w magii, wróżbiarstwie, horoskopach lub praktykach sprzecznych z wiarą?
Czy pieniądze, kariera, przyjemność, ambicja albo opinia innych stały się ważniejsze niż Bóg?
Czy przyjmowałem Komunię Świętą, mając świadomość nieodpuszczonego grzechu ciężkiego?
Pytanie do serca: Czy Bóg jest dla mnie Kimś, kogo kocham, czy jedynie Kimś, do kogo zwracam się z prośbami?
II. SZACUNEK DLA TEGO, CO ŚWIĘTE
„Nie będziesz brał imienia Pana Boga twego nadaremno”.
Czy wymawiałem imię Boga, Jezusa, Maryi lub świętych bez szacunku?
Czy przeklinałem, bluźniłem albo świadomie wyśmiewałem sprawy święte?
Czy żartowałem z wiary, sakramentów lub praktyk religijnych w sposób pogardliwy?
Czy wykorzystywałem religię, aby osądzać innych, wywyższać siebie lub usprawiedliwiać własne postępowanie?
Czy składałem fałszywe przysięgi lub nie dotrzymywałem złożonych Bogu obietnic?
Czy moje życie zaprzecza temu, co deklaruję jako człowiek wierzący?
III. RODZINA – Czy najbliżsi doświadczają mojej miłości?
„Czcij ojca swego i matkę swoją”.
Czy okazuję szacunek rodzicom, także wtedy, gdy są starsi, słabsi lub wymagają pomocy?
Czy zaniedbywałem kontakt z rodzicami i bliskimi?
Czy pielęgnuję urazy rodzinne, odmawiam rozmowy lub pojednania?
Czy traktuję współmałżonka z czułością, szacunkiem i cierpliwością?
Czy moje słowa w domu ranią bardziej niż słowa obcych?
Czy potrafię przeprosić własnego męża, żonę, rodzica lub dziecko?
Czy znajduję czas dla dzieci, czy zastępuję swoją obecność pieniędzmi, prezentami lub telefonem?
Czy troszczę się o wychowanie dzieci w wierze i daję im dobry przykład?
Czy wykorzystuję swoją pozycję w rodzinie do dominowania, poniżania albo kontrolowania innych?
Czy dbam o dobro wspólne mojej rodziny, czy myślę przede wszystkim o sobie?
Pytanie do serca: Czy ludzie, którzy mieszkają ze mną pod jednym dachem, czują się przeze mnie kochani?
IV. ŻYCIE, ZDROWIE I GODNOŚĆ CZŁOWIEKA
„Nie zabijaj”.
Czy noszę w sobie nienawiść, pragnienie zemsty lub życzę komuś nieszczęścia?
Czy poniżałem, wyśmiewałem, zastraszałem albo krzywdziłem innych?
Czy stosowałem przemoc fizyczną, psychiczną, słowną lub ekonomiczną?
Czy świadomie niszczyłem swoje zdrowie przez nadużywanie alkoholu, narkotyków lub inne szkodliwe zachowania?
Czy narażałem życie i zdrowie swoje albo innych przez nieodpowiedzialne zachowania, również na drodze?
Czy szanowałem godność życia ludzkiego od poczęcia do naturalnej śmierci?
Czy byłem obojętny wobec chorych, samotnych, starszych i cierpiących, którym mogłem pomóc?
Czy próbowałem niszczyć czyjąś reputację, poczucie wartości albo nadzieję?
Czy zaniedbywałem konieczny odpoczynek i troskę o własne zdrowie?
Pytanie do serca: Czy w mojej obecności drugi człowiek może czuć się bezpieczny?
V. MIŁOŚĆ, WIERNOŚĆ I CZYSTOŚĆ SERCA
„Nie cudzołóż”. „Nie pożądaj żony bliźniego swego”.
Czy byłem wierny współmałżonkowi w czynach, słowach, pragnieniach i świadomie podejmowanych wyborach?
Czy dopuściłem się zdrady małżeńskiej?
Czy rozwijałem relacje uczuciowe lub intymne naruszające wierność małżeńską?
Czy świadomie szukałem lub oglądałem pornografię?
Czy traktowałem drugą osobę jako przedmiot przyjemności, zamiast szanować jej godność?
Czy podejmowałem dobrowolnie działania seksualne sprzeczne z zasadami czystości właściwymi mojemu stanowi życia?
Czy współżyłem seksualnie poza małżeństwem?
Czy w małżeństwie szanowałem godność współmałżonka, jego wolność i dobro?
Czy stosowałem antykoncepcję sprzeczną z nauczaniem Kościoła?
Czy świadomie podsycałem zazdrość, nieuporządkowane pragnienia lub niewłaściwe relacje?
Pytanie do serca: Czy moja miłość daje drugiemu człowiekowi wolność i poczucie godności, czy raczej podporządkowuje go moim potrzebom?
VI. UCZCIWOŚĆ, PRACA I DOBRA MATERIALNE
„Nie kradnij”. „Nie pożądaj żadnej rzeczy bliźniego swego”.
Czy przywłaszczyłem sobie cudzą własność, pieniądze lub inne dobra?
Czy oszukiwałem w pracy, handlu, rozliczeniach lub sprawach finansowych?
Czy nieuczciwie wykorzystywałem czas pracy albo obowiązki innych?
Czy wypłacałem należne wynagrodzenia i sprawiedliwie traktowałem pracowników?
Czy oddawałem pożyczone rzeczy i spłacałem zobowiązania?
Czy marnotrawiłem pieniądze, żywność lub wspólne dobra?
Czy zazdrościłem innym sukcesu, majątku lub pozycji?
Czy byłem chciwy, skąpy albo obojętny wobec ludzi potrzebujących pomocy?
Czy naprawiłem wyrządzoną szkodę, jeśli miałem taką możliwość?
VII. PRAWDA, SŁOWA I RELACJE Z INNYMI
„Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu”.
Czy kłamałem, zatajałem prawdę w celu oszukania innych albo manipulowałem faktami?
Czy obmawiałem innych, ujawniając ich rzeczywiste wady i grzechy bez uzasadnionej potrzeby?
Czy rzucałem oszczerstwa i przypisywałem komuś winy, których nie popełnił?
Czy rozpowszechniałem plotki, nie sprawdzając ich prawdziwości?
Czy zdradzałem powierzone mi tajemnice?
Czy oceniałem człowieka bez poznania jego historii i intencji?
Czy poniżałem ludzi w Internecie, komentarzach lub mediach społecznościowych?
Czy udostępniałem treści szerzące nienawiść, kłamstwo lub pogardę?
Czy umiem przyznać się do błędu, czy za wszelką cenę bronię własnego wizerunku?
Pytanie do serca: Czy moje słowa częściej budują mosty, czy pozostawiają po sobie rany?
VIII. OBOWIĄZKI WOBEC KOŚCIOŁA I WSPÓLNOTY
Czy przystępowałem do spowiedzi świętej przynajmniej raz w roku?
Czy przyjmowałem Komunię Świętą przynajmniej raz w roku w okresie wielkanocnym?
Czy przestrzegałem nakazanych postów i wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych?
Czy w okresach pokuty zachowywałem obowiązujące zasady dotyczące udziału w zabawach?
Czy wspierałem Kościół i wspólnotę parafialną według swoich możliwości?
Czy szanowałem niedzielę jako dzień Pański, odpoczynku i życia rodzinnego?
Czy troszczyłem się o jedność wspólnoty, czy raczej podsycałem konflikty i podziały?
IX. GRZECHY ZANIEDBANIA – Dobro, którego zabrakło
„Wszystko więc, co byście chcieli, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie” (Mt 7,12).
Czy zauważałem człowieka, który potrzebował mojej pomocy, ale z wygody odwracałem wzrok?
Czy miałem możliwość uczynienia dobra, lecz świadomie z niej zrezygnowałem?
Czy pozostawiłem kogoś samego w cierpieniu?
Czy zaniedbałem ważne obowiązki rodzinne, zawodowe lub społeczne?
Czy milczałem, gdy powinienem stanąć w obronie krzywdzonego?
Czy umiałem cieszyć się szczęściem drugiego człowieka?
Czy dziękowałem za otrzymane dobro?
Czy potrafię przebaczać i podejmować wysiłek pojednania?
Czy byłem człowiekiem, przez którego inni mogli doświadczyć Bożej dobroci?
X. OSTATNIE PYTANIA PRZED SPOWIEDZIĄ
Zatrzymaj się na chwilę. Nie musisz odpowiadać na wszystkie pytania ponownie. Spróbuj uczciwie zobaczyć swoje serce.
Jaki grzech najbardziej oddala mnie dziś od Boga?
Do jakiego grzechu powracam i dlaczego nie podejmuję z nim walki?
Czy jest ktoś, kogo powinienem przeprosić?
Czy jest krzywda, którą powinienem naprawić?
Czy podczas poprzednich spowiedzi świadomie zataiłem jakiś grzech ciężki?
Czy naprawdę żałuję popełnionego zła?
Czy chcę zerwać z grzechem i unikać tego, co do niego prowadzi?
Co konkretnego powinno zmienić się w moim życiu po tej spowiedzi?
Modlitwa żalu
Panie Jezu, przychodzę do Ciebie z prawdą o sobie. Zgrzeszyłem myślą, słowem, uczynkiem i zaniedbaniem dobra. Raniłem innych, oddalałem się od Ciebie i nie zawsze potrafiłem kochać. Żałuję za moje grzechy, bo obraziłem Ciebie, który jesteś samą Miłością. Proszę, przebacz mi. Nie chcę wracać do tego, co oddziela mnie od Ciebie. Daj mi siłę do zmiany życia, odwagę naprawienia krzywd i serce zdolne do prawdziwej miłości. Amen.
Pamiętaj: W konfesjonale nie spotkasz Boga, który szuka powodu, by Cię odrzucić. Spotkasz Ojca, który czeka na Twój powrót.
Rachunek sumienia jest pomocą w przygotowaniu do sakramentu pokuty, a nie mechaniczną listą win. Grzech ciężki wymaga łącznie poważnej materii, pełnej świadomości i dobrowolnej zgody. W spowiedzi należy wyznać wszystkie przypomniane sobie grzechy ciężkie, podając ich rodzaj i liczbę. W razie wątpliwości warto poprosić spowiednika o pomoc.
Rachunek sumienia dla dzieci i młodzieży
Bóg zna Twoje serce. I wciąż bardzo Cię kocha!
Czy zdarzyło Ci się coś zepsuć, powiedzieć słowa, których później żałowałeś, albo zranić kogoś, kogo kochasz? Każdemu z nas zdarzają się błędy. Ale grzech to coś więcej niż zwykła pomyłka. To świadomy i dobrowolny wybór zła, który osłabia naszą przyjaźń z Bogiem i miłość do innych. Spowiedź nie jest egzaminem, na którym trzeba udowodnić, że jest się idealnym. To spotkanie z Jezusem, który pomaga nam zacząć od nowa. Nie bój się powiedzieć prawdy. Jezus już Cię zna i nie przestaje Cię kochać.
Pomódl się przed rachunkiem sumienia
Duchu Święty, pomóż mi przypomnieć sobie moje grzechy. Pokaż mi, kiedy zapomniałem o Bogu, skrzywdziłem drugiego człowieka lub nie zrobiłem dobra, które mogłem uczynić. Daj mi odwagę powiedzenia prawdy i szczerego przeproszenia. Amen.
1. MOJA PRZYJAŹŃ Z BOGIEM
Pierwsze, drugie i trzecie przykazanie.
Czy pamiętałem o codziennej modlitwie?
Czy modliłem się szczerze, czy tylko szybko wypowiadałem słowa?
Czy w niedziele i święta nakazane uczestniczyłem we Mszy Świętej, jeśli miałem taką możliwość?
Czy świadomie i z własnej winy opuszczałem Mszę Świętą?
Czy zachowywałem się w kościele z szacunkiem?
Czy nie przeszkadzałem innym podczas modlitwy?
Czy wyśmiewałem Boga, wiarę, modlitwę lub ludzi wierzących?
Czy używałem imienia Boga lub świętych bez szacunku?
Czy wstydziłem się przyznać, że wierzę w Jezusa?
Czy starałem się poznawać Boga i rozwijać swoją wiarę?
Pomyśl: Czy traktuję Jezusa jak Przyjaciela, o którym pamiętam tylko wtedy, gdy czegoś potrzebuję?
2. MOJA RODZINA I DOM
Czwarte przykazanie.
Czy szanowałem rodziców, opiekunów i dziadków?
Czy byłem niegrzeczny, opryskliwy lub celowo sprawiałem im przykrość?
Czy okłamywałem rodziców lub ukrywałem przed nimi ważne sprawy, aby ich oszukać?
Czy pomagałem w domowych obowiązkach?
Czy byłem leniwy i zrzucałem swoje obowiązki na innych?
Czy dokuczałem rodzeństwu, biłem się albo celowo wywoływałem kłótnie?
Czy potrafiłem powiedzieć „przepraszam”?
Czy okazywałem wdzięczność za troskę i dobro, które otrzymuję?
Czy szanowałem domowników także wtedy, gdy byłem zły lub zdenerwowany?
Pomyśl: Czy moi bliscy czują, że są dla mnie ważni?
3. MOI KOLEDZY, PRZYJACIELE I INNI LUDZIE
Piąte przykazanie.
Czy wyśmiewałem kogoś z powodu wyglądu, ocen, zachowania lub sytuacji rodzinnej?
Czy przezywałem, obrażałem albo poniżałem inne osoby?
Czy biłem, popychałem lub celowo sprawiałem komuś ból?
Czy wykluczałem kogoś z grupy lub namawiałem innych, żeby się z nim nie przyjaźnili?
Czy cieszyłem się z czyjejś porażki?
Czy byłem zazdrosny o sukcesy innych?
Czy życzyłem komuś czegoś złego albo pragnąłem zemsty?
Czy pomagałem tym, którzy byli smutni, samotni albo potrzebowali pomocy?
Czy potrafiłem bronić kogoś, komu działa się krzywda?
Czy szanowałem zdrowie i bezpieczeństwo swoje oraz innych?
Pomyśl: Czy po spotkaniu ze mną drugi człowiek czuje się lepszy, szczęśliwszy i bardziej wartościowy?
4. MOJE SŁOWA I PRAWDOMÓWNOŚĆ
Ósme przykazanie.
Czy kłamałem rodzicom, nauczycielom lub kolegom?
Czy oszukiwałem podczas sprawdzianów, gier lub zawodów?
Czy rozpowiadałem plotki i cudze sekrety?
Czy obgadywałem innych za ich plecami?
Czy oskarżałem kogoś o coś, czego nie zrobił?
Czy używałem wulgarnych i obraźliwych słów?
Czy celowo mówiłem coś, co miało kogoś zranić?
Czy potrafiłem przyznać się do błędu, nawet gdy groziły mi konsekwencje?
Czy umiałem mówić prawdę z miłością i szacunkiem?
Pomyśl: Czy moje słowa pomagają innym, czy pozostawiają po sobie smutek?
5. TELEFON, INTERNET I MEDIA SPOŁECZNOŚCIOWE
Przykazania obowiązują również w świecie cyfrowym.
Czy spędzałem tyle czasu przed ekranem, że zaniedbywałem modlitwę, naukę, sen lub rodzinę?
Czy oglądałem albo udostępniałem treści, które poniżają innych lub zachęcają do zła?
Czy obrażałem, wyśmiewałem lub ośmieszałem kogoś w komentarzach, wiadomościach albo grupowych rozmowach?
Czy udostępniałem cudze zdjęcia, wiadomości lub sekrety bez pozwolenia?
Czy rozpowszechniałem nieprawdziwe informacje?
Czy celowo wykluczałem kogoś z internetowych grup?
Czy korzystałem z Internetu, aby kogoś oszukać, upokorzyć lub zranić?
Czy oglądałem treści, o których wiedziałem, że są niewłaściwe dla mojego wieku, i świadomie do nich wracałem?
Pomyśl: Czy jestem tak samo dobrym człowiekiem w Internecie, jak staram się być w prawdziwym życiu?
6. MOJE OBOWIĄZKI, UCZCIWOŚĆ I SZACUNEK DO RZECZY
Siódme i dziesiąte przykazanie.
Czy uczciwie wykonywałem swoje szkolne obowiązki?
Czy świadomie zaniedbywałem naukę lub powierzone mi zadania?
Czy przeszkadzałem nauczycielom i innym uczniom?
Czy szanowałem pracę nauczycieli, rodziców i innych osób?
Czy zabrałem coś, co do mnie nie należało?
Czy pożyczyłem coś i nie oddałem, mimo że mogłem?
Czy celowo niszczyłem cudze rzeczy albo wspólne mienie?
Czy zazdrościłem innym tego, co mają?
Czy potrafiłem dzielić się z potrzebującymi?
Czy dbałem o przyrodę i otaczający mnie świat?
7. CZYSTOŚĆ SERCA, SZACUNEK DO SIEBIE I INNYCH
Szóste i dziewiąte przykazanie.
Czy szanowałem swoje ciało i godność?
Czy szanowałem granice, prywatność i godność innych osób?
Czy traktowałem innych z szacunkiem, a nie jak przedmiot żartów lub własnych zachcianek?
Czy celowo zawstydzałem innych nieprzyzwoitymi słowami lub zachowaniem?
Czy świadomie wybierałem zachowania sprzeczne z czystością odpowiednią do mojego wieku?
Dla starszej młodzieży:
Czy świadomie szukałem pornografii lub wracałem do niej?
Czy w relacjach uczuciowych szanowałem drugą osobę, jej wolność i granice?
Czy podejmowałem działania seksualne sprzeczne z nauczaniem Kościoła?
Czy wywierałem na kogoś presję, aby przekroczył swoje granice albo udostępnił intymne treści?
Czy szanowałem intymność własną i innych osób, także w Internecie?
Ważne: Samo pojawienie się niechcianej myśli lub uczucia nie jest grzechem. Jeśli ktoś przekroczył Twoje granice lub Cię skrzywdził, nie jesteś winny tego, co Ci zrobiono. Warto powiedzieć o tym zaufanej dorosłej osobie, która pomoże Ci zadbać o bezpieczeństwo.
8. DOBRO, KTÓRE MOGŁEM ZROBIĆ
Grzech to nie tylko uczynione zło. Czasami również dobro, którego świadomie nie chcieliśmy uczynić.
Czy przeszedłem obojętnie obok kogoś, kto potrzebował pomocy?
Czy widziałem samotną osobę i nie chciałem jej zauważyć?
Czy milczałem, kiedy ktoś był wyśmiewany lub krzywdzony, choć mogłem bezpiecznie zareagować?
Czy potrafiłem podzielić się swoim czasem, uwagą lub rzeczami?
Czy podziękowałem za otrzymane dobro?
Czy potrafiłem wybaczyć i nie pielęgnować złości?
Czy starałem się być dobrym człowiekiem także wtedy, kiedy nikt mnie nie widział?
9. PRZED SAMĄ SPOWIEDZIĄ – PIĘĆ WAŻNYCH PYTAŃ
Za jakie grzechy chcę dziś przeprosić Jezusa?
Czy szczerze żałuję tego, co zrobiłem?
Czy chcę starać się unikać tych grzechów w przyszłości?
Czy jestem gotowy szczerze wyznać swoje grzechy w konfesjonale?
Co dobrego chcę zmienić w swoim życiu po spowiedzi?
Modlitwa przed spowiedzią
Jezu, Ty znasz mnie najlepiej. Wiesz, kiedy jestem dobry, ale widzisz też moje grzechy i słabości. Przepraszam Cię za wszystko, czym zraniłem Ciebie i innych ludzi. Żałuję, bo Cię kocham i nie chcę odchodzić od Twojej miłości. Pomóż mi być lepszym dzieckiem, przyjacielem i człowiekiem. Daj mi odwagę powiedzenia prawdy w spowiedzi i siłę, aby każdego dnia wybierać dobro. Jezu, ufam Tobie. Amen.
PAMIĘTAJ!
Nie musisz być idealny, żeby przyjść do spowiedzi. Nie musisz znać pięknych słów ani udawać kogoś, kim nie jesteś. Jeśli nie wiesz, jak powiedzieć o swoim grzechu, możesz poprosić księdza o pomoc. Jezus nie czeka w konfesjonale na człowieka bez grzechu. Czeka na człowieka, który chce wrócić do Jego miłości.
Z rachunku sumienia korzystaj odpowiednio do swojego wieku i sytuacji. Nie wszystkie pytania dotyczą każdego. Jeśli nie przystąpiłeś jeszcze do Pierwszej Komunii Świętej lub przygotowujesz się do pierwszej spowiedzi, poproś rodziców albo katechetę o pomoc w przygotowaniu.